غریبم ، قصه ام چون غصه ام بسیار

سخن پوشیده بشنو ،اسب من مرده ست و اصلم پیر و پژمرده ست

غم دل با تو گویم غار

من آن کالام را دریا فرو برده

گله ام را گرگها خورده

من آن آواره ی این دشت بی فرسنگ

من آن شهر اسیرم ، ساکنانش سنگ...

سخن می گفت ، سر در غار کرده ، شهریار شهر سنگستان...

سخن می گفت با تاریکی خلوت...

تو پنداری مغی دلمرده در آتشگهی خاموش...

ز بیداد انیران شکوه ها می کرد...

غمان قرنها را زار می نالید...

حزین آوای او در غار می گشت و صدا می کرد:

(( غم دل با تو گویم ، غار

بگو آیا مرا دیگر امید رستگاری نیست ؟))

صدا نالنده پاسخ داد :

((...آری نیست ؟))

- شده است میان همه ی پراکندگی لحظاتت بنشینی و بخوای آخرین موسیقی زندگیت رو بسازی و میان آنهمه نت های زیرو بم ٬ میان آن همه لحظاتی که در اوج و فرود احساس و شعورت جان می گیرن ناگهان به یک نت مبهم برسی ٬ به همان لحظه بزرگ تصمیم ! به آن نت سکوت بی انتها؟!!

شده است ؟

شده است که همه ی احساست رو برا توصیف آن لحظه ی سرشار از سکوت و تصمیم در خود جمع کنی اما هیچ شعری هیچ کلمه یا حتی نتی براش نیابی و همچنان وهم زده و سرشار از پرسشی پر هراس خیره ی آن لجظه ای شوی که نمی دونی کجای زندگیت تعریفش کنی؟

شده است ؟

شده است سرگردان و پریشان میان همه ی نگاه ها و احساسها و زمانها و مکانهایی که می شناسی و نمی شناسی به دنبال آن یک کلمه بگردی و ساعتها برگردی میان همه ی خاطراتت و دوباره از نو ورقشون بزنی و جستجو کنی و باز هم یه حس گنگ و نهفته مثل یک سوال تمام خاطرت رو آشفته و درمونده کنه ؟

شده است ؟

شده است سرت رو میون دو دست بگیری و با رنج و درماندگی همه جای درونت رو بکاوی و همچنان آن نت سکوت را میان همه ی نواهای زندگیت تجربه کنی و از خودت بپرسی چرا همیشه یک جای کار میلنگه و همیشه یک زمینه ی محو دور از دسترس مرا به خودش مشغول می کنه که نمیدونم پایان است یا آغاز ؟

شده است ؟

امشب میان همه ی نتهایی که در پس و پیش لحظه هام مرور می کردم و میساختم یک بار دیگه به اون سکوت مبهم سوال برانگیز که بودن منو همیشه به یک توقف عجیب می رسوند و یک لحظه به بی خودی و هراس و درماندگی و اشتیاق و نا معلومی با تکراری شبیه توقف رسیدم اما اینبار آن را با سکوت نه که با کلمه نواختم . ..

پایان !!!!

- دیوونه ای رو میشناسم که تو باغه و عاقلی که تو باغ نیست ... خودم هم که معلومه ...

- هرچند سرم شلوغه و فرصت ندارم ولی با کمال میل و برای چندمین بار کتاب قلعه حیوانات رو میخونم هر چند روزی چند صفحه و باز هم حسرت و تاسف میخورم برای حیواناتی که گولشون زدن و نا امیدشون کردن در قلعه حیوانات و آرزوهاشون بر باد رفت در قلعه حیوانات که بخشی از دنیای امروز قلعه حیواناته و بخش کوچکی خوکهای قلعه حیواناتن و بقیه ...